ADAB MENILAI ORANG

"orang selalu kata dunia kejam...padahal kita sendiri yang buat dunia kejam"...keluh farez....

farez berusia 19 tahun pada hari tersebut....tidak mengenali ibu dan siapa bapanya....adik beradik bertaburan di seluruh dunia....entah ke mana suadara maranya...sedang tercungap cungap mencari sesuap nasi....hutang sudah meninggi....kelayakkan dalam pendidikan memang tak mengizinkan beliau hidup macam remaja lain.....masakan tidak... yuran pengajian di peringkat sekolah menengah ditanggung sendiri seratus peratus....keputusan SPM...barai...maka keluar lah beliau menikmati dunia kejam ciptaan kita....mempunyai pakcik yang tidak perlu dipertikaikan perangai nya....

***
farez terus mengeluh dan menceritakan kisah hidupnya...ada juga beliau bertanyakan perihal aku.....aku jawab mana yang aku rasa perlu....kami baru kenal....tapi kami borak macam kawan lama....hinggalah azan zohor berkumandang.....aku ajak beliau ke surau berhampiran.....

farez "tak pe lah...ko pergi dulu..."

aku bingkas bangun sambil bermonolog dalaman
"hidup memang rumit....tapi pintu keluar dari masalah bukan cuma satu"


##########


"saya nak cari suami yang mampu bimbing saya...mampu menjaga saya...layak jadi imam saya.."...angan aida

aku juga baru kenal aida.....aida berusia 22 tahun pada hari kenyataan ini dikeluarkan...gadis manis ini tinggal bersama keluarganya....berambut ikal....berbaju sendat dan singkat....menampakkan ropol ropol seluar dalam wanita yang dipakainya..... ketika duduk di kedai makan...ropol ropol itu makin jelas dan mampu menarik lirikan ekor mata jantan.....sambil menggigit gigit straw akibat kehabisan air minuman dalam gelas beliau terus berangan angan andai dapat berkahwin dengan seorang mukmin....beliau akan menutup aurat....azam beliau terus meninggi...dan berterbangan di atmosfera restoran itu.....

***
maghrib hampir menjengah...aku minta diri sebentar ke surau AEON bukit tinggi....aida tunggu di bangku pengunjung yang disediakan....dalam hati bermonolog lagi...."minah nie cerita lebih...pandai cakap dan bercita cita macam ustazah....tapi tak ada usaha nak berubah....cheh.....biarlah.."

usai solat kami menuju ke char kuey teaw mantap dataran shah alam...siaran perlawanan bola sepak yang sibuk diceritakan aida sedang berlangsung di kaca TV stadium astro....sedang beliau asyik menonton....tiba tiba dahi beliau berkerut...dan merengek mahu pulang....jam baru menunjuk ke angka 9....awal lagi.....sambil berjalan ke kereta....beliau memegang perutnya.....oh....beliau senggugut....dan aku telah berprejudis pada aida sebentar tadi...malu....nasib baik dalam hati...tak terluah lagi...
jadi lepas ini jangan berburuk sangka pada orang lagi.....lagi lagi gadis period....

*watak watak yang aku baru kenal ini bukan nama sebenar....kalau benar pun korang bukan tahu tahap kebenarannya....bawah ni ada video kelakar....korang boleh gelak....sebab aku tak ada foto nak upload....aku share video nie

4 ulasan:

I*K*T*I*R*A*F berkata...

cerita betul ke ni?

nasib baik kan tak terluah lagi,kalau tak,confirm2 maluuuuu.heheheheh :D

rhazes mohamad berkata...

aah....lupa nak bagitahu...ini kisah benar

Asma' Ahmad berkata...

siapa boleh sangkal hati untuk terdetik menilai orang kan? lagi2 bila zahirnya dah nampak buruk. huhu~ husnudzan tu memang payah =.="

rhazes mohamad berkata...

betul...kadang kita sudah husnudzan....tapi realitinya jauh meleset...makin rumit jadinya